رمضان، ماه قرآن، ماه بندگی و ماه میهمانی خدا به پایان رسید. اینکه چقدر توانسته ایم از این ماه پرخیر و برکت بهره مند شویم خدا میداند، اما قطعاً همه ی ما سعی کردیم تا در توان داریم از برکات این ماه استفاده کنیم.

اما این سختکوشی و تلاش بیشتر در راه عبادت، آیا فقط باید مختص ماه رمضان باشد؟

در همین زمینه، چکیده ای از سخنان استاد عمرو خالد با موضوع "وامّا بعد از رمضان" را در اختیار شما قرار میدهیم:

"یک ماه را با عبادت مداوم خداوند سپری کردیم. اما پس از پایان پذیرفتن ماه عزیز رمضان و طلوع خورشید روز عید فطر، برخی کسان دچار سستی و رخوت می‌شوند.

درست در لحظه‌ای که این سستی و رخوت پدید می‌آید، شیطان شادمان می‌شود و تمام کوشش خود را به کار می‌بندد تا تو را در دام گناه بیاندازد و تو پس از آن که در ماه رمضان به عبادت کوشیدی، دچار یأس و نومیدی شوی.

شیطان می‌خواهد آن عبادت خدا و کرنش تو در برابر او، که در خلال ماه رمضان انجام داده بودی، به باد برود و نابود شود. از این رو خداوند می‌فرماید:

«وَلَقَدْ صَدَّقَ عَلَیهِمْ إِبْلِیسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعُوهُ إِلاَّ فَرِیقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِینَ»:  واقعاً ابليس پندار خود را درباره آنان راست گرداند ( و به كرسي نشاند؛ همان آرزو و قصد ابليس در حق انسانها، به هنگام طرد شدنش از آستانه يزدان). چرا كه همگي از او پيروي كردند مگر گروه اندكي از مؤمنان .

اما پندار ابلیس بر همه‌ی ما مصداق نخواهد یافت، زیرا ادامه‌ی آیه چنین است: «جز دسته‌ای از مؤمنان».

راستی، خیال می‌کنی که تو از کدام دسته هستی؟ آیا از دسته‌‌ی مؤمنان هستی؟ یا از دسته‌ای هستی که ابلیس، پندار خود را بر آنان عملی کرد؟

بسیاری از مردمان نمی‌دانند که کوتاهی در طاعات، اتلاف فرایض و واجبات و تساهل در گناهان پس از رمضان، به مثابه‌ی تبدیل نعمت خدا به ناسپاسی است و انجام دهنده‌ی چنین کاری به مثابه‌ی همان زنی است که رشته‌اش را دوباره پنبه می‌کند.

پس مبادا همت بلند را از دست بدهی. خداوند به ما لطف کرد و ما در ماه رمضان به عبادت مداوم خداوند پرداختیم. منطقی نیست که اجازه دهیم شیطان، تمام این محصول را برداشت کند.

تأثیر عبادت را شناختی و طعم ایمان، حلاوتِ طاعت و لذت مناجات را چشیدی. بر توست که از این دستاوردها صیانت کنی و به طاعت مشتاق باشی، به عبادت روی بیاوری و راه راست و هدایت درست را نگه داری."