شاید از بحث رعایت اخلاق در ورزش، بازی جوانمردانه و مواردی از این قبیل بارها و بارها شنیده یا خوانده باشیم.

اما میخواهیم این بحث را کمی محدود کنیم. آیا ورزش جامعه ی ما یعنی روستاهای کهنه وشهرک، مسئله ی اخلاق را در خود جای داده است؟

به نظر شما، اخلاق در ورزش، فقط و فقط به رعایت بازی جوانمردانه در زمین مسابقه محدود میشود؟

آیا اخلاق ورزشی جز این است که اگر شخصی بداند در هر رشته ای از ورزش که توانائی دارد، باید به نوعی به ورزش روستایمان کمک کند و اگر در این امر کوتاهی کرد، به نوعی اخلاق ورزشی را زیر پا نهاده است؟

آیا کودک و نوجوانی که هنگام برگزاری مسابقات، چه در مدارس روستا و شهرک و چه در جاهای دیگر مانند سالنهای ورزشی حاضر میشود، اگر حرکتی ناشایست را از یکی از ورزشکاران مشاهده نمود، در اینجا ورزش، حکم یک ضداخلاق را برای او نخواهد داشت؟

آیا اگر بازیکنی در میدان مسابقه حاضر شد و آسیب دید، اما دیگر کسی سراغی از او نگرفت، این مصداق بارز "عدم رعایت اخلاق ورزشی" نیست؟

آیا تجلیل، تشکر یا حداقل یادآوری افرادی که سالها به ورزش این دیار خدمت کرده اند، از بارزترین نمونه های "رعایت اخلاق در ورزش" به حساب نمی آید؟

در پایان باید به این نکته اشاره کنیم که شاید ورزش در روستای ما حرفه ای نباشد، اما همینکه اسم ورزش به میان آمد، چه حرفه ای و چه آماتور، کسی که پا در این عرصه گذاشت باید به یاد داشته باشد "ورزش بدون اخلاق یعنی هیچ" ...