رباط کهنه

شاید بسیاری از آنهاییکه برای آموختن دانش تلاش میکنند مقصود حقیقی کسب دانش را ندانند و یا اگر هم میدانند حقیقت اصلی را غالباً فراموش میکنند.

باید دانش را تنها بخاطر دانستن آموخت. اگر غیر از این باشد علمی که یاد میگیریم بزودی فراموش میگردد و جز سایه های مبهم، چیزی از آن برایمان باقی نمی ماند.

اگر با دقت به اجتماع کنونی خویش نظر افکنیم، روشن و آشکارا خواهیم دید که عیب هایی در راه تحصیل و کسب دانش وجود دارد.

"پدران" میخواهند فرزندانشان فقط کارنامه ی قبولی بگیرند، "فرزندان"، چه دختر و چه پسر میخواهند قبول شوند تا فردا به میزی تکیه داده و در خور حال خویش حقوق و مقامی داشته باشند و "اجتماع" نیز برای واگذاری کار به هرکس، تنها به مدرک تحصیلی نگاه میکند، نه معلومات حقیقی علمی افراد.

در حقیقت هر سه گروه نامبرده، کاری به کیفیت ندارند و فقط کمیت را در نظر میگیرند و تا زمانی که رهروان دانش نفهمند که علم را باید بخاطر علم فرا گرفت، همه در بند آب و رنگ اسیرند.

به هر حال برای پیشرفت و موفقیت، معلومات لازم است. این را نمیخواهم بگویم که مدرک لازم نیست، بلکه "معلومات علمی" و "مدرک تحصیلی" لازم و ملزوم یکدیگرند.

بقول مولوی: چونکه صد آید نود هم پیش ماست... یعنی اینکه کسی که علم را بخاطر فراگرفتن معلومات حقیقی دنبال میکند، خود بخود مدارک لازم را هم به راحتی بدست می آورد.

لذا باید همیشه و همه وقت سعی و کوشش خود را در راهی بکار بریم که برای خود و اجتماع مفید باشد و کماکان موفقیت و سعادت ما را تضمین کند.

نویسنده ی مطلب: مرتضی اکبری