رباط کهنه

"خود مهارگری"

تقریباً تمامی محققان اتفاق نظر دارند که وجود "توانایی مهار رفتار" مهم ترین سنگ بنای اخلاق است.

رفتارهای پرخطر و بزهکارانه در بسیاری از موارد، حاصل خود مهارگری ناقص می باشد .

یک نوجوان بزهکار یا تشخیص رفتار صحیح از ناصحیح را یاد نگرفته و یا این تشخیص را فرا گرفته است اما شیوه ی کنترل رفتار را کسب نکرده است تا رفتارش را تحت تشخیص خود اداره کند.

یکی از مهارت هایی که به طور مستقیم باعث کاهش رفتار های مجرمانه و غیر قابل قبول می شود مهارت "به تاخیر انداختن ارضای خواسته هاست"؛

یعنی قدرت جلوگیری از یک رفتار به خاطر خواسته های بعدی که در واقع یکی از خصوصیات عمده ی بلوغ اجتماعی، قدرت انجام این عمل توام با درنگ است .

به تاخیر انداختن ارضای خواسته ها نمونه ای از خود مهار گری به حساب می آید.

تحول خودمهارگری فرایندی تدریجی و پیچیده است. از عوامل موثر در تحول این رفتار می توان موارد زیر را ذکر کرد:

1- کنترل تخلیه با آموزش تمیزی در کودکی

2- محافظت از کودک در برابر تنش ها و اضطراب ها و مدیریت وضعیت خاص

3- آموزش مهارت های مقابله ای (مثلاً چگونه در به تاخیر انداختن ارضای خواسته، توجه خود را تغییر دهد)

4- کمک به کودک برای پیش بینی پیامدهای اعمالشان

5- ارائه ی الگو برای خود مهار گری (مشاهده ی رفتار الگو در یاد گیری این رفتار بسیار مهم است)

نوجوانانی که خود مهار گری ضعیفی دارند از خانواده هایی هستند که در آن ها تعارض بسیار زیادی به خصوص در مورد ارزش های مربوط به تربیت کودک وجود دارد.

برگرفته از : کتاب "آموزش اخلاق و رفتارهای اجتماعی"

نوشته ی : مسعود جان بزرگی

برای مطالعه ی قسمت های قبلی میتوانید در قسمت موضوعات وبلاگ بر روی گزینه ی "میدان حساس و حیاتی تربیت" کلیک کنید.