رباط کهنه

ساعت دوم: آخرین ساعت از روز (قبل از غروب آفتاب)

مؤمنان روزه دار به سبب آمادگی خویش برای افطار و تهیه نمودن وسائل افطاری، غالباً این ساعت با ارزش را از دست می دهند؛

برای کسی که در بدست آوردن اجر و پاداش حریص است چنین غفلتی شایسته نیست، چرا که این لحظات بسیار با ارزش و دقایق پر بها و بهترین وقت برای دعا و نیایش با خداوند است

(لحظاتی که هیچ گونه حائل و فاصله ای میان خداوند بلند مرتبه و بندگان روزه دار باقی نمی ماند) و مطابق حدیث پیامبر(صلي الله عليه و سلم) این لحظات هنگام استجابت دعا می باشد.

پیامبر(صلي الله عليه و سلم) فرموده است: «ثلاثٌ مستجاباتٌ : دعوة الصائم ، و دعوة المظلوم ، و دعوة المسافر»

ترجمه: خداوند دعای سه کس را استجابت می کند: دعای روزه دار ، دعای مظلوم ، و دعای مسافر.

سلف صالح بر آخر روز بیشتر از اول آن اهمیت قائل می شدند و احترامش می گرفتند؛ چرا که این لحظات خاتمه ی روز هستند. پس انسان موفق و کامیاب کسی است که خداوند، او را در راستای استفاده نمودن صحیح و بهتر از این ساعات در دعا و نیایش موفق بگرداند.

ساعت سوم : وقت سحر

سحر، لحظه های قبل از فجر(قبل از اذان صبح) را می گویند. خداوند می فرماید: "وَالْمُسْتَغْفِرِینَ بِالأَسْحَارِ"

ترجمه: بندگان خوب خداوند کسانی هستند که .... و در سحر گاهان آمرزش می طلبند.

رسول الله(صلى الله عليه وسلم) فرمود: «خداوند، هر شب پس از گذشتن دو سوم شب ، به آسمان دنيا نزول مي فرمايد و مي گويد: آيا كسي هست كه مرا بخواند تا او را اجابت كنم؟ آيا كسي هست كه از من بخواهد تا به او بدهم؟ آيا كسي هست كه از من طلب بخشش كند تا او را ببخشم»؟

پس برادر و خواهر روزه دارم، بر این اوقات با ارزش حریص باشيم و آن را غنیمت بشماریم و با کثرت دعا و استغفار تا وقت اذان از برکات آن بهره مند شویم، بخصوص الان كه در ماه مبارک رمضان هستیم این دقایق معنوی و روحانی را در چیزی که ارتباط ما را با خداوند تقویت نماید به سر ببریم .

خداوند ما را تشویق می نماید که این ساعات با ارزش را غنیمت دانسته و به تسبیح و تهلیل مشغول باشیم:

"وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا وَمِنْ آنَاءِ اللَّیْلِ فَسَبِّحْ وَأَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّکَ تَرْضَى" (130/ طه)

ترجمه: و قبل از طلوع آفتاب و پیش از غروب آن ، و در اثناء شب و در بخشهایی از روز ، به پرستش و ستایش پروردگارت مشغول شو تا ( پیوندت با خدا استوار گردد و آرامش خاطر به تو دست دهد ، و بدانچه برایت مقرر شده ) راضی و خوشنود شوی .

و باز خداوند می فرماید: "وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ (39) وَمِنْ اللَّیْلِ فَسَبِّحْهُ وَأَدْبَارَ السُّجُودِ (40/ق)

ترجمه: و ستایش و سپاس پروردگارت را پیش از طلوع آفتاب و قبل از غروب آن بجای آور و نیز در پاره ای از شب و بدنبال نمازها ، او را بستای و تسبیح و تقدیسش نمای.