هر ساله با شروع ماه مبارك رمضان، مسابقات فوتسال جام رمضان هم در اين شبهاي پربركت در سالن ورزشي شهر اوز آغاز ميشود.

ارزيابي عملكرد ما از يك مجموعه زماني ممكن است كه چيزي به نام "هدف" از قبل تعريف شده باشد. در واقع دوري از هدف يا نزديك بودن به آن، تعيين كننده ي موفقيت يا شكست است؛ در حالي كه ما هيچ هدفي از شركت در اين مسابقات(جام رمضان) نداريم.

اين در حالي است كه در طول ماههاي ديگر سال هم درهاي سالن براي ما باز مي باشد؛ چرا در طول سال از آنها استفاده نكنيم و آن را منوط به شبهاي ماه مبارك رمضان كه شب هاي طاعت و عبادت است كنيم؟

 

شبهايي كه مسابقات در حال برگزاري است، صفوف "نماز تراويح" خلوت و بيشتر دغدغه ي مردم، همين مسابقات است؛ همه جا صحبت از فوتسال است و بس.

بيشترين تماشاگر در سالن مسابقات را كـَهنه اي هايي تشكيل ميدهند كه تا پاسي از شب بيدارند و شايد اكثر آنها به خاطر نداشتن هيچ گونه برنامه اي در سالن حضور مي يابند و به همين دليل عادت كرده اند تا سحر بيدار بمانند.

همه نمونه تماشاگر با اظهار نظرات مختلف در مورد فوتسال و همه هم در نقش مربي حضور دارند. همه ي ورزش ما در همين فوتسال جام رمضان خلاصه ميشود؛ پس چرا از فوتبال روي چمن و ديگر مسابقات ورزشي اينگونه استقبال نمي كنيم؟

 

ضعف داوري، هواي گرم سالن، جذب بازيكنان غير بومي و تكيه ي برخي تيمها بر روي آنها از جمله حقايق فوتسال جام رمضان است. چرا نبايد در اين زمينه يك ليگ فوتسال پويا در سطح منطقه وجود داشته باشد تا در طول سال، فعال و پرتحرك باشد؟

اين جاده اي كه 22 سال پيش قدم در آن گذاشته ايم قرار است ما را به كجا برساند؟ هيئت فوتبالي كه گرفتار روزمرگي شده و كارش به جايي رسيده كه فقط بخاطر كسب در آمد بيشتر، اين مسابقات را برگزار ميكند؛ و هر سال بايد شاهد "فوتسال شترمرغي" باشيم كه نـَه "بار" مي برد و نـَه "پرواز" ميكند.

 

هر سال مي گوييم سال ديگر در اين مسابقات شركت نمي كنيم، ولي انگار بد بودن ما آدمها تمامي ندارد و سال بعد حتي زودتر از ديگر تيم ها اعلام آمادگي ميكنيم.

آيا شب هاي عزيز و پربركت رمضان براي عبادت و طاعت نيست كه تا پاسي از شب، وقت خود را در سالن مسابقات تلف مي كنيم ؟!

نويسنـده: عبـدالله غـربي