امر به معروف و نهي از منكر بر اساس آموزه هاي ديني ما يك وظيفه همگاني مي باشد. وقتي از واژه همگاني در اين تعريف سخن به ميان مي آوريم يعني فرد فرد جامعه در قبال يكديگر مسئولند.

همه ما در رواج خوبي ها و زدودن پليدي ها و ناهنجاري ها مسئوليم، و هيچ كس نمي تواند از اين وظيفه شانه خالي كند.

 

رسول الله (صلي الله عليه و سلم) در حديثي مشهور مي فرمايند:

"مَنْ رَأَى مِنْكُمْ مُنْكَرًا فَلْيُغَيِّرْهُ بيَدِهِ، فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبلِسَانِهِ، فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبقَلْبِهِ، وَذَلِكَ أَضْعَفُ الْإيمَانِ"

ترجمه: هر کس از شما کار ناشایستی دید باید او را با دست خود تغییر دهد و اگر نتوانست پس با زبان در پی تغییر او بر آید و اگر نتوانست در دل او را بد بداند و این کمترین درجه ایمان است.

رسول الله (صلي الله عليه و سلم) در اين حديث فرمودند هر كس منكري را مشاهده كرد در صدد تغيير آن منكر برآيد، و اين وظيفه را بر عهده قشر خاصي قرار نداده است.

 

اما آنچه كه در اين مسئله بايد مد نظر قرار گيرد اين است كه همگاني بودن امر به معروف به اين معنا نيست كه انسان بدون هيچ تخصص و آگاهي دست به امر به معروف و نهي از منكر بزند و بدون توجه به مراحلي كه بايد در اين مسئله لحاظ گردد دست به انجام اين كار بزند؛

بلكه انسان مومن موظف است در مسائلي امر به معروف و نهي از منكر كند كه نسبت به آن مسئله علم و آگاهي نسبي داشته باشد و شايد به اين دليل است كه مي گويند:

« امر به معروف و نهي از منكر، وظيفه اي همگاني؛ نه كار همگاني »

 

نـويسنـده: محمدنـور اسمـاعیلی