رباط کهنه

شما از « رازداری » چه میدانید؟

تعریف متداول و پذیرفته شده رازداری این است که ما سخنی را که به امانت نزد ما گذاشته شده پیش کسی بازگو نکنیم، یا این که اگر عیب و نقص و یا مشکلات کسی را متوجه شدیم، برملا نسازیم.

اما بعضی موارد وجود دارد که کمتر مورد توجه است و یا کاملاً مورد بی توجهی قرار میگیرد.

فرض کنید من معلمی باشم که در کلاسم دانش آموزی مرتکب اشتباهی شود که خنده دار باشد یا هر اشتباهی دیگر. آیا اگر آن اشتباه را بیرون از کلاس نقل مجالس و محافل کنم، خلاف رازداری و امانت رفتار نکرده ام؟

یا اگر در جمع دوستان نشسته باشیم و از یکی از ما اشتباهی کلامی و یا عملی سربزند، چگونه؟ آیا آن را در بین خودمان حفظ میکنیم یا صبر نداریم از آن جمع بیرون بیاییم و برای دیگران نقل کنیم؟

فکر می کنم هیچ انسانی نیست که دچار این اشتباهات نشود و هیچ کس هم نیست که دوست داشته باشد دیگران او را دست بیاندازند.

آیا شما نیز همچین مواردی که ممکن است مورد غفلت قرار گیرد را می شناسید؟ اگر تجربه ای دارید دیگران را نیز سهیم کنید.

نویسنده مطلب : محمدشریف اکبری