در قسمت قبل نوشتیم که هر گاه به زن و مردی تهمت زنا زده می شود معمولاً در ماجرای این تهمت، سه گروه درگیر خواهند شد، و سعی نمودیم با الگو برداری از جریان افک، موضع گیری صحیح دو گروه اول ( "مرد و زن متهم" و "خانواده های ایشان") را بیان نماییم.

در این شماره به  بیان موضعگیری صحیح گروه سوم يعني مردم در قبال اینگونه جریانات با توجه به آیات قرآن خواهیم پرداخت.

قرآن کریم در آیه ۱۲ سوره نور می فرماید:

«چرا مردان و زنان باایمان هنگامی که این تهمت را شنیدند در باطن و قلب خود، نیک اندیشی (و قضاوت عادلانه) نکردند و نگفتند این تهمتی بزرگ و آشکار است؟»

 

می بینیم که خداوند، مومنان را فرا می خواند که در اولین اقدام بعد از شنیدن این خبر، همانگونه که در مورد خودشان چنین فکری نمی کنند و انجام چنین عمل شنیعی را از طرف خود بعید می دانند برای دیگر مومنان هم چنین تصوری داشته باشند و انجام این عمل را از آنان دور ببینند.

همچنین خداوند به مومنان می آموزد که در مواجه با این سخن از نقل آن  لب فرو بندند و آنان را وعید می دهد در صورتی که آنان دست از این کارشان برندارند سخت عذاب خواهند شد:   

«و اگر فضل و رحمت خدا در دنیا و آخرت بر شما نبود به یقین بخاطر آن تهمت بزرگی که در آن وارد شدید عذابی بزرگ به شما می رسید.(نور/۱۴)

چون كه اين تهمت ناروا را زبان به زبان از یکدیگر می گرفتید و چيزي را كه به آن هيچ‌گونه علمي و دانشي نداشتيد، منتشر مي‌ساختيد، و (شيوع و بيان اين گفتار ناروا را) آسان و بدون گناه محسوب مي‌داشتيد و حال آن‌كه گناهش نزد خدا بزرگ است. (نور/۱۵)

چرا وقتی آن را شنیدید نگفتید: ما را جایز و شایسته نیست که به این تهمت بزرگ زبان بگشاییم، سبحان الله، این بهتانی بزرگ است.(نور/۱۶)

خدا شما را اندرز می دهد که اگر ایمان دارید، هرگز مانند آن را (در حق کسی) تکرار نکنید. (نور/۱۷)»

 

در پایان امیدواریم که خداوند تبارک و تعالی به ما توفیق عنایت فرماید که تقوای الهی را در  همه مسائل زندگی خصوصا در مواجه با شخصیت و آبروی دیگران رعایت نماییم.

 

قسمت اول مطلب جنگي بدون برنده را مي توانيد «ايـنـجـا» مطالعه نماييد.

نويسنده : شيخ عبدالرحيم اكبري