روستایی بودن، عدم امکانات ، تبعیض های موقعیتی و  . . . می تواند  از دلایل محروم بودن ما از کلاس های تابستانی که ویژه ی پر کردن اوقات فراغت  ما و فرزندان ماست باشد.

اما آیا می توان به دلیل محروم بودن از کلاس ، تمام مسئولیت های خود را در قبال استفاده بهینه از اوقات فراغت خود و فرزندانمان نادیده بگیریم؟

در این عصر فناوری و تکنولوژی که حتی دیگر درس و کلاس های دانشگاهی هم نیازی به حضور فیزیکی فراگیر در کلاس و مکان فیزیکی ندارد ، آیا می توان به راحتی از کنار این مسأله بگذریم؟

این روزها اکثر والدین از نبودن کلاس های آموزشی و ... برای فرزندان خود گله مند می باشند. اما آیا فقط حضور فیزیکی در یک کلاس خاص می تواند معنی آموزش و پر کردن اوقات فراغت باشد؟

در این نوشتار دو مورد بسیار ساده از موارد متعدد موجود که ما می توانیم برای پر کردن و استفاده بهینه از فراغت خود و فرزندانمان استفاده کنیم را بیان می نماییم.

1.ساده ترین راه حل و به طور جد، بهترین فعالیتی که ما باید خود را موظف به انجام آن بدانیم، کتابخوانی و مطالعه می باشد.ابتدا باید این ویژگی پسندیده را در خود تقویت کنیم تا بتوانیم فرزندانمان را نیز به این کار تشویق نماییم و بهترین روش عملی کردن این کار( تشویق فرزندان) نیز خواندن ومطالعه در حضور فرزندان می باشد.

2. استفاده از سی دی ها و برنامه های آموزشی دیجیتال

امروزه کمتر، خانواده ای یافت می شود که از امکانات و دستگاههای پخش و یا حتی رایانه ها محروم باشند.اما متاسفانه تنها استفاده ای که از این وسایل می کنیم خریدن فیلم ها یا سی دی هایی است که نه می دانیم با چه هدفی ساخته شده و نه می دانیم چه مضراتی برای فرزندانمان دارند.

در این موقعت زمانی برای تمام یا اکثر فعالیت هایی که بشر انجام می دهد و یا تمام حرفه های موجود برنامه ای به صورت فشرده در قالب سی دی و یا فایل های قابل ارسال موجود می باشد. والدین می توانند با اندک زمانی جست و جو در یکی از نوشت افزار ها و یا یکی از سایت های اینترنتی و یا مکان های دیگر، برنامه ی مورد نظر خود را انتخاب نمایند . برنامه هایی از یادگیری نقاشی و خوشنویسی گرفته تا آموزش نرم افزار ها و برنامه های کاربردی و  . . .

نویسنده : یونس رحیمی