رباط کهنه

موفقیت دانش آموزان در امور درسی و تحصیلی به عوامل مختلقی بستگی دارد که برنامه ریزی از مهم ترین عوامل به شمار می اید.

از جهت برنامه ریزی می توان دانش آموزان را به دوگروه تقسیم نمود دسته ی نخست دانش آموزانی هستند که از نخستین روزهای شروع سال به فکر برنامه ریزی مدون بر می آیند و دسته ی دیگر که همه ی برنامه ها و کارها را به شب امتحان واگذار می کنند دانش آموزانی که دارای برنامه هستند روز به روز به درس و تحصیل علاقمند می شوند و دانش آموزان بی برنامه که خیلی زود از مدرسه و درس خسته و دلزده می شوند و زمزمه رها کردن درس را شروع می کنند. برنامه ریزی باعث می شود که دانش آموز از مطالعه کتاب درسی لذت ببرد ولی بی برنامگی باعث اضطراب و نگرانی می شود که این اضطراب و نگرانی در شب و روز امتحان بیش از پیش خود را نمایان می سازد.
این اضطراب و نگرانی از عوامل مهم عدم نتیجه گیری است.
دانش آموزان معمولا بین پنج تا شش ساعت در مدرسه حضور دارند و برنامه ریزی برای آمادگی درسی و سایر امور باید بعد از این زمان صورت گیرد. در این برنامه ریزی باید زمان مطالعه کتاب های درسی و غیر درسی ـ تماشای برنامه های تلویزیونی، ورزش، تفریح، و دیدار با دوستان و ... به طور دقیق گنجانیده شده باشد. دو عنصری که بیشتر ما از آن غافل هستیم زمان و انرژی ذهنی ماست که برنامه ریزی دقیق و مدون کمک می کند که این عناصر بیهوده به هدر نروند و در پیشرفت ما نقش بسزایی داشته باشند. همچنان که در ابتدای شروع سال تحصیلی هر مدرسه ای اولویت کاری خود را برنامه ریزی قرار می دهد و یکی از این برنامه ریزی ها، برنامه کلاسی می باشد و بدون داشتن برنامه حرکت غیر ممکن می شود لذا دانش آموزان نیز باید برای موفقیت در تحصیلات ابتدای شروع سال تحصیلی به برنامه ریزی بپردازند و برای تدوین این برنامه، می توانند از معلمان و افراد تحصیل کرده و با تجربه کمک بگیرند، دانش آموزانی که این کار را انجام می دهند مطمئن باشند که موفق خواهند شد.

نویسنده: محمد نور اسماعیلی